Inspiratie Dromen Cafe

> log in

> registreer

Blij met vriendschap

Maar liefst drie mensen leerde Yvonne (68) via Vraagelkaar kennen. Hoe? “Door gewoon bij elkaar aan tafel te zitten en aan de praat te raken.” Dat werkt volgens haar het beste. En  met resultaat. 

Tijdens een Vraagelkaarcafé in de Meerpaal (Dronten) ontmoette ze Hannie (84) door haar een ondersteunende arm te bieden. Anderhalf jaar later spreken ze nog steeds regelmatig af. Bij een volgende bijeenkomst zat ze bij Tineke (73) uit Biddinghuizen aan één van de gelukstafels. Ze bleken in dezelfde straat in Amsterdam te hebben gewoond. Ook Ellen (72), inmiddels een goede vriendin, ontmoette ze tijdens een Vraagelkaarcafé. Ze bieden elkaar gezelligheid

Al schuifelend naar een plek om te gaan zitten, kwamen Hannie en Yvonne tijdens het eerste café dat zij bezochten er al snel achter dat ze bij elkaar in de buurt woonden. Sterker nog, bij elkaar om de hoek. Ze spreken af om eens samen koffie te gaan drinken en nu, zo anderhalf jaar later, kletsen ze geregeld bij. Daarvoor wisten ze niets van elkaars bestaan af, terwijl Hannie vaak met haar scootmobiel langs het huis van Yvonne reed. 

Yvonne is blij met het contact met Hannie. Ze heeft ongeveer dezelfde leeftijd als haar moeder en houdt van haken. Zelf heeft ze niks met die hobby, maar toevallig kende ze wel iemand in de buurt die daar ook van houdt. Daar heeft ze Hannie mee in contact gebracht en sindsdien haken die twee geregeld samen.

Ook met Tineke met wie zij aan een van de gelukstafels zat, spreekt ze nu af en toe af, maar gezien ze wat verder weg woont, heeft ze ook veel contact met haar via de app. Yvonne ziet Tineke als een echte vriendin waarmee ze koffie drinkt, samen luncht of even gaat winkelen.

Met Ellen, het laatste contact dat zij via Vraagelkaar opdeed, heeft ze gemeen dat ze ook mantelzorger is. Ellen’s man heeft namelijk een hersenbloeding gehad met alle gevolgen van dien. Daarnaast hebben de twee een gedeelde hobby, namelijk films kijken en lezen. Ze wisselen nu geregeld dvd’s en boeken uit. Afgelopen periode hebben ze elkaar beter leren kennen door af en toe af te spreken, maar ook via Whatsapp. Zo langzamerhand beschouwt Yvonne ook Ellen als een echte vriendin van haar.

Als ik Yvonne vraag wat het geheim is achter deze duurzame contacten die ze heeft opgedaan via Vraagelkaar, antwoord ze: “We hebben elkaar niet ontmoet omdat de één een klusje voor de ander ging doen, maar gewoon echt puur voor de gezelligheid.”

Nu is dit initiatief er natuurlijk ook om elkaar te ondersteunen bij het een of ander, maar wat Yvonne zegt sluit wel helemaal aan bij de filosofie van Vraagelkaar, die uitgaat van gelijkwaardigheid. Het is dus geen vrijwilligersplatform, maar een beweging waarbinnen gelijkgestemden elkaar kunnen ontmoeten en hopelijk net zulke waardevolle contacten opdoen als Yvonne.

Als ik vraag of ze er gelukkiger door is geworden, blijft ze nuchter: “De contacten die ik heb opgedaan zijn gewoon leuk en gezellig.”

Toch ziet ze ook wel in dat er naast de gezelligheid nog iets om de hoek komt kijken, en dat is een stukje sociale controle. Via de app blijven de dames van elkaar op de hoogte en Yvonne klopt ook zo nu en dan eens aan bij Hannie. Daar loopt ze immers zo naartoe.

Yvonne geeft aan niet eens zozeer op zoek te zijn geweest naar deze nieuwe contacten, maar dat het gewoon zo is gelopen, zoals dingen kunnen lopen in het leven. Ze heeft het druk genoeg als mantelzorger van haar moeder die kampt met dementie en Parkinson. Ze zet zich fanatiek in als vrijwilliger bij onder andere Huis voor Taal, waarbij ze veel contacten heeft met asielzoekers die hun weg hier in Nederland nog niet helemaal kunnen vinden en als vrijwilliger in de Regenboog (verpleeghuis). 

Naast al deze bezigheden heeft ze een druk sociaal leven, dat de afgelopen twee jaar dus is verrijkt met een aantal waardevolle contacten die ze heeft opgedaan via Vraagelkaar. “Je treft het me even te kunnen spreken,” zegt Yvonne, “want ik ben continu op pad en zo dadelijk moet ik ook weer de deur uit om een aantal mensen te bezoeken.”